Kadın ne sağa dönebilir ne de sola. Bir şeyler batar beline, karnına…İnceden bir sızı yoklar hafif hafif. Uzanır yavaşça yanında yatan erkeğin elini tutar güvenle. O sızı şimdi daha güçlüdür. “Şimdi değil” dese de zamanıdır artık yeni bir hayatın doğması için. Elini tutar sevdiği erkeğin. Ve yüzüne bakar gözlerini hiç ayırmadan: “İyi ki yanımdasın” der “İyi ki sevmişim seni”. Sancılar hızlanınca kendilerini hastanede bulurlar. Haykırışlar, sancılar, çekilen acılar, kenetlenen eller ve nihayetinde bir bebek sesiyle dökülen mutluluk gözyaşları.

Kadın kendine geldiğinde elinde yine sevdiği erkeğin elini bulur. Kenetlenmiş parmaklarda sıcacık aile kokusu. Minik bir arabada minicik bir bebek getirilir taze aileye. Kadın uzanır bebeğe, tanrının hediyesi olan bebeğin başucunda ,eşinin hediyesi olan kutuyu görür. Minik bir kadife kutu ve bir not : “Kızımın annesine, sevdiğime…”